کانیبالیسیم (خود خوری)
محل حمله و نقاط ایجاد جراحت
برای این بیماری هرگز نمی توان محل فیزیولوژیکی خاصی را مثلا"به عنوان سلولهای میزبان برگزید زیرا این بیماری اصلا"دارای یک عامل مهاجم زنده نیست بلکه بیشتر نام یک بیماری روانی را می توان به آن نهاد که این بیماری روانی همانند سایر بیماری های روانی دیگر بیشتر و در درجه اول بر رفتار حیوان تاثیر گذار است.
آسپرژیلوس(Aspergilosis)
محل حمله بیماری و نقاط ایجاد جراحت:
بیماری به دستگاه تنفسی بلدرچین حمله کرده و در جگر چشم و مغز جراحاتی را به جا می گذارد و این بیماری در شرایط گرم و مرطوب بیش تر از سایر محیط ها دیده می شود.
سالمونلا گالیناروم (بیماری تینوئید- حصبه طیور):
محل حمله بیماری و نقاط جراحت:
این بیماری یکی از سویه های بیماری سالمونلا می باشد و یک مرض عمومی و واگیر دار می باشد که شکل حاد این بیماری بسیار شایع تر از نوع مزمن آن می باشد و خانواده قرقاول ها جزء پرندگانی هستند که به این بیماری حساسیت دارند و از طرفی که بلدرچین ها جزء این خانواده هستند پس نسبت به این باکتری حساس هستند. این باکتری بیشتر به کبد – طحال- عضلات و روده کوچک حمله می کند که در جوجه های 1تا3 روزه تلفات سنگینی می دهد و جالب اینکه در جوجه بلدرچین ها تلفات کمتری به جا می گذارد.
مایکوپلاسما گالی سپتیکوم(بیماری مزمن تنفسیC.R.D):
محل حمله و نقاط ایجاد مزاحمت:
این بیماری مایکوپلاسمایی نیز نظیر گونه قبلی خود یک بیماری عفونی می باشدو نظیر مایکوپلاسماگالی در تمام سنین به بلدرچین ها حمله می کند از جمله خصوصیات مهمی که برای این بیماری از دیدگاه پرورش دهنده در نظر گرفته می شود خسارت مالی سنگین آن است نقطه تهاجم این بیماری در بدن پرنده غلاف تاندون ها و غشا مفصلی آن هاست که یک تورم غشاء سینو ویال در آن ایجاد می کند یا بورسیت می شودبرای این بیماری تحت بالینی می توان حمله به بخش فوقانی دستگاه تنفسی به صورت ریزتر کیسه های هوایی را در نظر گرفت.
هموفیلوس پاراگالیناروم(زکام عفونی یا کوریزای عفونی):
محل حمله و نقاط جراحت:
زکام عفونی سلول های دستگاه تنفسی بلدرچین را انتخاب می کند لذا این بیماری یک بیماری تنفسی است که ویژه سن خاصی نمی باشد. منتهی در پرندگان بالغ بیشتر دیده می شود ولی در سنین بالغ و نیمه بالغ بلدرچین نسبت به این بیماری مقاوم تر از سنین جوان تر است ولی سن ابتلا معمولا"سه هفتگی گزارش شده است باید به این مهم توجه مبرم شود که بیماری با وبای بومی اشتباه نشود. بیماری کوریزای عفونی در بلدرچین به دو شکل حاد و مزمن قابل مشاهده است.
برونشیت عفونی:
محل حمله و نقاط ایجاد جراحت:
همانگونه که از نام این بیماری پیداست نقطه اثر بیماری و حمله این مرض ناحیه برونش های بلدرچین هاست و از آن قسمت در بدن پرنده ایجاد خلل میکند با توجه به اینکه بسیاری افراد آن را یک بیماری گذرا و سهل و ساده می پندارند و با یک سرماخوردگی عادی
اشتباه می کنند باید گفت که بر عکس این بیماری حاد و مسری و کشنده است و این احتمال در بلدرچین هایی با سنین کمتر از هشت هفته بیشتر است.
بیماری مارک
مارک به عنوان یک بیماری عصبی اعصاب پرنده را موردتهاجم قرار می دهد که در میان اعصاب عصب سیاتیک علائم قابل ملاحظه ای را از خود بروز میدهد در این مرض دلیل دیگری برای خطرناکی آن وجود دارد و آن شدت بالای مسری بودن آن و عفونت کردن بدن بلدرچین ها در اثر آن است بیماری مارک یک بیمار تومورزا می باشد که معمولا"در تخمدان های جنس ماده بیضه های جنس نر احشا- عضلات و پوست – چشم ها و اعصاب ایجاد می شود باید متوجه این موضوع بود که شدت بیماری در ماده ها بیشتر از نرهاست
و هر چه سن پرنده بالاتر میرود حساسیت به بیماری بیشتر می شودو این در حالی بعد از بلوغ تازه علائم بیماری را از خود بروز میدهد البته بلدرچین ها تا حد زیادی نسبت به این بیماری در مقایسه با سایر طیور مقاوم ترند به طوری که از 18 خانواده تا3 خانواده آن ها در یک آلودگی تجربی با سویه حاد آن بیمار شدند.
آنسفالومیلیت پرندگان
محل حمله و نقاط ایجاد جراحت بیماری:
عامل این بیماری پس از حمله به بدن به سمت مفاصل خرگوشی حرکت می کند و در همان جا ساکن باقی می ماند وبه ایجاد یک بیماری عفونی می پردازد.
آبله پرندگان
محل حمله و نقاط ایجاد جراحت بیماری
آبله به عنوان پیر بیماریهای ویروسی و یا بهتر بگوییم بیماریهای طیور از گذشته خسارات فراوانی را بر گله داران تحمیل کرده است. این بیماری با جو سرعت نسبتا"بالایش در حالت حاد در انتشار محیطی و حضورش در هر دوره سنی تلفات کمی را می دهد ولی همین تلفات کم در فصل گرما و تکثیر حشرات افزایش می یابد همچنین باید متوجه بود که ویروس به خشکی مقاومت زیادی دارد و در پوسته های کنده شده تا4 سال دوام می آورد.
آنفولانزای پرندگان
آنفولانزا به طور مشخص یک بیماری تنفسی است پس دستگاه تنفسی بلدرچین های گله ما را مورد تهاجم قرار می دهد نام دیگر شکل حاد این بیماری طاعون ماکیان است که این نوع در بلدرچین شایع تر است که دوره کوتاهتری را نیز دارا می باشد و گاها"100% تلفات می دهد.
نیوکاسل
بیماری با قدرت فراگیری بالا و سریع که دستگاه تنفس بلدرچین و اغلب پرنده های دیگر را به صورت حاد مورد حمله و جراحت قرار می دهد و خود را با توجه به فاکتور سرعت بالا و کشندگی زیاد به عنوان یک بیماری خطرناک به پرورش دهندگان تمام پرندگان در ایران شناسانده است. این بیماری در سال 1926 م در منطقه نیوکاسل بریتانیا کشف شد و نامگذاری آن نیز به همین دلیل است که دارای دو سویه لاستولا و همچنین B می باشد و کلا"به سه گروه تقسیم می شوند که شامل ولوژنیک- مزوژنیک- لتتوژنیک است.
رتیکلوآندوتیلوز
محل حمله و ایجاد جراحت
برای این بیماری نمی توان محل اثر خاصی را مشاهده کرد چرا که در واقع رتیکلوآندوتیلوز یک گروه از سندرم ها هستنن که می توانند بر بلدرچین ها نیز تهاجم برند ولی در کل این ویروس ها در سلولهای رتیکلولاروآندوتلیال تکثیر می شوند که در جدار مویرگها واقع اند و دستگاه ایمنی بدن را ضعیف کرده و تشکیل یا تشدید سرطان را یاری می کند.
عفونت با کورنا ویروس
کورنا ویروس یکی از تخصصی ترین ویروس های بیماری زا است زیرا میزبان های او بسیار تخصصی هستند محل هایی راکه معمولا"این ویروس برای حمله انتخاب می کنند سلول های دستگاه تنفس گوارش و پوشش است.
پاستورلوز(وبای ماکیان)
عامل این بیماری معمولا"سلول های خونی- کبدی – قلبی و مغز استخوان را برای حمله انتخاب می کند و در صورت مطالعه بخش های بعدی در این بیماری به خوبی خواهد توانست متوجه این موضوع شوید.
کلیاتی در مورد پیشگیری از بیماریهای بلدرچین
بلدرچین ها بوسیله طیفی از بیماریها مبتلا می شوند که خیلی شبیه سایر طیور می باشند اما تحت غالب شرایط بهداشت و مدیریت خوب ضایعات کم خواهد بود چون این قبیل محلهای پرورش بلدرچین از نظر اندازه عموما"شایستگی دارند.
تلفات بلدرچین ها در ژاپن به شرح زیر است:
1) سن 0تا10 روزگی 2%
2) سن 10تا شروع تخمگذاری 2%
3) سن دوره تخمگذاری (حدود 10 ماهه) به میزان 15%
اگر چه بلدرچین های ژاپنی با مقایسه با سایر گونه های طیور پرنده غیر ظریف محسوب می شوند اما به تغییرات محیطی ناگهانی بخصوص در طول 2 هفته اول زندگیشان خیلی حساس می باشند . به طور کلی بلدرچین ها نیاز به مایه کوبی و دادن دارو برای دفع کرم ندارند. سالم سازی بهترین معیار جلوگیری از بیماری است که شامل کنترل موشهای بزرگ و کوچک و کیک ها می باشد.
واکسنهایی که معمولا"مورد استفاده قرار می گیرند به شرح زیر است واکسیناسیون مارک در سن 20 روزگی که با دز مساوی جوجه ها در زیر گردن و در زیر پوست تزریق می شود.
واکسیناسیون نیوکاسل پس از نوبت همراه اول با مارک هر 3 ماه یکبار اسپری می شود با استفاده از داروی کوکسید یوستات- کوکسیدیوز کنترل می شود. واکسیناسیون معمول در فارم های پرورش بلدرچین واکسینه کردن گله مادر با واکسن روغنی نیوکاسل می باشد که به شکل تزریقی در ماهیچه سینه با زاویه 15تا 20 درجه و یا دز 4/0 میلی لیتر اجرا میشود.