بلدرچین پرنده ای آواز خوان و زیبا است که در زمان های دور فقط به خاطر داشتن همین ویژگی نگه داری می شد. ولی با گذشت زمان و آشنایی بیشتر انسان با این پرنده دریافت که می توان به منظور تولید تخم نیز از این پرنده بهره برد. و بعد از گذشت زمانی دیگر پی به تولید گوشت خوب و با کیفیت این پرنده برد.

در سال های حدود 1910 با ساخت دستگاههای جوجه کشی نفتی پرورش و ازدیاد بلدرچین نیز رواج یافت و در سال 1930 مقدمات صنعتی شدن پرورش بلدرچین شتاب بیشتری گرفت و کم کم به اکثر نقاط جهان کشیده شد و کشورهایی نظیر آمریکا اروپا در دهه 1970 میلادی با این پرنده آشنا بودند. و بالاخره در سال های دهه ی 90 بود که همزمان با ورودپرورش بلدرچین علم و تکنولوژی پرورش بلدرچین نیز تا حدی وارد ایران شد. و از آن زمان تا به حال زحمات زیادی برای علمی کردن پرورش و تکنولوژی تولید توسط پژوهشگران و پرورش دهندگان ایرانی کشیده شده است.

البته باید بر روی این محصول از لحاظ چگونگی تولید با کیفیت و با راندمان بالا و عرضه به بازاری باثبات و آگاهی مردم از خرید خود و جا انداختن مصرف این محصول در بین مردم کار بسیار شود.

بلدرچین پرنده ای است از خانواده مرغان و با نام علمی کتورنیکس که با کبک قرقاول و تیهو شباهت فراوان داردکه نوع وحشی آن توانایی پرواز دارد معمولا"در نواحی غربی و مرکزی گیلان یا مازندران در بوته ها یا گندم زار و یا شالیزارها می توان یافت.

در ملل مختلف و نژادهای گوناگون انسانی این پرنده خوش نقش وزیبا را با نام های مختلفی چون:

کرک- قشوم- لسه بال- سلوی فجس- بدبده- قتیل- الرعد- بلدرچین- سمانه- سمانات- ولچ- ولج- ورتاج- ورتیج- وشم و بودنه می خوانند که در این بین بلدرچین ژاپنی را با نام های بلدرچین کلس کاتوزیکس-

بلدرچین شرقی و بلدرچین فراعنه خطاب میکنند. از این پرنده در کتب آسمانی نظیر تورات و قرآن کریم یاد شده است.

در زمانی که خداوند تبارک و تعالی بادی را از سمت دریا وزانید و بلدرچین را آورد. بلدرچین ها اطراف اردوگاه را از هر طرف به مسافت چند کیلومتر در ارتفاعی کمتر از یک متر از سطح زمین پر ساختند.

بنی اسرائیل تمام روز و شب و روز بعد از آن را به گرفتن بلدرچین پرداختند به طوری که هر کس حداقل سیصد کرک گرفته بود ولی به محض آنکه شروع به خوردن گوشت نمودند خشم خدا بر این قوم افروخته شد و بلایی سخت نازل شده و عده زیادی از آنان را از بین برد پس آن مکان را (قبر وت هتاوه) یا قبرستان حرص و ولع نامیدند.