1- کوتیکول:
که باعث کاهش ورود باکتری ها از طریق منافذ ریز روی تخم به داخل آن می شود و غیر قابل حل در آب است.
2- پوسته:
دومین لایه ی محافظت کننده ی تخم می باشد . که حدود 10% وزن کل تخم را تشکیل می دهد.
3- غشاء های پوسته:
شامل دو غشاء درونی و بیرونی می باشد. ضخامت غشاء بیرونی از غشاء درونی بیشتر است. عمل این غشاء ها نیز محافظت تخم از تهاجم باکتری ها می باشد. غشاء درونی سفیده را احاطه می کند و غشاء بیرونی به پوسته می چسبد که در انتهای پهن تخم مرغ پس از تخم گذاری و سرد شدن تخم این دو لایه از هم جدا شده و اتاقک هئایی را ایجاد می کند چون منافذ بیشتری در در اطراف پهن تخم قرار دارد معمولا" اتاقک هوایی در این قسمت تشکیل می شود. اتاقک هوایی در زمستان بزرگتر از تابستان است ودر صورت نگهداری بیش از حد تخم به مرور حجم اتاقک هوایی بزرگتر می شود
4- سفیده:
سفیده یا آلبو من از 3 لایه تشکیل شده است:
سفیده رقیق بیرونی سفیده غلیظ و سفیده رقیق درونی که به مرور زمان سفیده غلیظ به سفیده رقیق تبدیل می شود. اصلی ترین اسیدهای آمینه سفیده لیزین و تریپتوفان هستند. اووموسین(ovomocin) رشته های طویل پروتئینی داخل سفیده می باشد که غلظت آن در سفیده غلیظ چهار برابر سفیده رقیق است.
5- شالاز:
شالاز یا لنگرهای زرده یا زرده بند قسمتی از سفیده غلیظ می باشد که دردو طرف زرده بوده و چون زرده نسبت به سفیده وزن مخصوص کمتری دارد آن را در دو وسط تخم نگه می دارد.
6- زرده:
توسط غشائی به نام ویتلین احاطه شده است وروی آن سلول جنسی ماده یا صفحه (GerminalDisc) وجود دارد که همیشه در سطح بالایی زده قرار می گیرد. صفحه ی رویان تنها عضو زنده تخم است. در تخم هایی که بارور نشده اند شکل آن کروی ولی در تخم های بارور کمی پهن هستند که در صورت بارور شدن به آن بلاستودیسک (blastodisc) گویند.
زرده به جز قسمتی به نام لاتبرا (latebra) از لایه های زرده روشن و زرده تیره تشکیل شده است که به علت رسوب نوبتی مواد رنگ دانه ای می باشد و علت آن را می توان به این صورت دانست که چون بلدرچین در طول شب دان نمی خورد لایه های روشنتری در زرده رسوب می کند ودر طول روز به علت مصرف دان و وجود رنگدانه در خون لایه های تیره تر رسوب می کنند.